Bitirme Projesi için açılmış olan bu blogun ilk yazısı aslında son yazısı. Acı tatlı çok şeyler paylaştık ve şu anda her ne kadar proje değişmekte (ve belki de gelişmekte) olsa da yanlışları ve eksikleriyle gecikmiş bir nokta koymanın zamanı geldi. Gündüz ne gecenin korkusunu ne de sabahın karmaşasını taşıyor. Sade bir dinginlik elimizde kalan. Umarım hayırlısı neyse o olur. Herkese geçmiş olsun..
SON yazı
kot farkları yaraları
durumlar


[A]
[B]
yürüyen merdiven ve kütüphane önünde geçen rampa sistemi dışında üst kotla bağlantısı bulunmamaktadır. bu noktaya bir geçiş vermek gerekebilir. hantal yapısından dolayı önceden düşünülen rampa-seyir mekanı biriminden vazgeçilmeseydi uygun bir çözüm olabilirdi:
[D]
[E]
[F]
[G]
fütursuz



öncelikle
2. sirkülasyon:
3. diğer revizyonlar:
sanat galerisinin yüksekliği arttırılabilir [yoksa sadece yanlış anlama mı]. galerinin ucundaki saçma biçimlenişin düzeltilmesi. pasajlarda yaratılmak istenen canlı sokak havasının yeniden kurgulanması ve uygulanması. kuzeybatı köşesinin topografyayla birleşmesi ya da konut bloğunun devam etmesi ve yahut ikisi birden. ana kotların sınırlarının yaya yoğunluğuna ve işleve göre yeniden şekillenmesi. ışık için yarıkların ve avluların dağılımı. yeniden ve yeniden m2 hesabı. kiliseye bakan cepheye çözüm. tanrım çok fazla iş var..
maket üzerinden

2

durum

her yeri yakıp yıkmanın verdiği vicdan azabıyla doğanın bir kısmını olduğu gibi korumaya karar verdik. öyle ki metro kotunda dahi devam ediyor bu kısım hafriyat yapılmıyor. istinat duvarının maliyetine girersek projenin tamamı koca bir hata olacağından bas bas paraları leylaya. bu dokunulmamış kısım özgün ağaçları ve bizim eklediklerimizle bütün pangaltıya yetecek oksijeni sağlayacak vesselam. otoparkı metro ve üstündeki kota koymaya karar verdik. otoparktan ön bloklara direkt geçiş olduğu gibi meydana çıkan da iki asansör noktası mevcut. bunlar yeterli mi emin değilim. bunlar dışında metro kotundan yukarıya bir rampalar sistemi ve metroyla meydanı bağlayan bir yürüyen merdiven mevcut. meydanla sokak kotunu yine bir yürüyen merdiven ve rampa bağlıyor. meydan kotunda yarıklar açılacak..
insanın kente/doğaya müdahalesinin yarattığı gerilimi gösterebilir miyiz. beton yığınlarının arasından fışkıran geyik ormanı:
Geyikli geceyi hep bilmelisiniz
Yeşil ve yabani uzak ormanlarda
Güneşin asfalt sonlarında batmasıyla ağırdan
Hepimizi vakitten kurtaracak
herşey o kadar bağlı ki birbirine, sözde bir plan yapıyoruz bir sistem kuruyoruz, sonsuz değişkenlerin baskısına kim dayanabilir, hangi öğreti hangi bilgi hangi ilham hangi zeka pırıltısı ya bu geyikler çim cepheli bir binadan fırladıysa ya bizim yatay çimlerimiz düşey çimlerden daha yeşil olmazsa..
Gladyatörlerden ve dişlilerden
Ve büyük şehirlerden
Gizleyerek yahut döğüşerek
Geyikli geceyi kurtardık
herakleitos mu demiştir marx mı bilmem; kozmos denilen bu "herşey" zıtlıkların çatışması üzerine kuruludur dolayısıyla ne çözüm vardır ne de kurtuluş yalnızca sürekli bir savaş..
benim hala umudum var
Sekiz nisan Salı
Sevgili proje,
Baştaki muğlaklıktan ileri gelen bitmişliğini özlüyorum. Henüz karar verdiklerimizi geliştiremeden değişikliklere başladık. Üstelik buranın lunaparka dönüşmesinden korkuyorum. Lunapark karakteri de olabilir ama bütünün dinginliği içinde yer almasını tercih ederdim. Şu noktada [okul-sinema-spor salonu] kısmına dokunmuyoruz. En üst iki kotun altındaki mekanları [blok]a taşımaya karar verdik. Buralar kendi ağaçları korunarak bildiğimiz ve özlediğimiz dağ [tepe] ağaç olacak. [Otopark] daralıp üst üste iki kat haline gelebilir diye düşünüyoruz. [Tepe]nin altında hafriyat yapılmayacak ama içine bir kütüphane neden oyulmasın ? [blok] çözümü için office-home office-home plan tiplerinin kesişimi olan esnek bir plan olsa diyoruz. altılık kolon aksında 6-12 m genişliğinde delikli bloklar ihtiyacımızı karşılar mı acaba? [blok]un [tepe]ye doğru yayılmacı bir politika içine girmesini istemiyoruz ama biraz parçaları fırlayabilir. Rampalar [tepe]nin doğal uzantıları mı olacak yoksa bu uzantılar alt kota ışık geçiren yarıklara mı dönüşecek ? kilisenin önündeki b,loğun işlevi ne olacak ? [otopark] için nasıl bir çözüm ? Bu ve bunun gibi sorular alakasız başka sorularla birleşerek gereksiz ve faydasız huzursuzluklara sebep oluyor. Herşey bir sonuca erse de çizgiromana el atsam diye düşünürüm.
Onüç nisan Salı
Bay proje,
Sizin bayan olmanızı tercih ederdim. Geçen gün arsanın önünde buldum kendimi. Düşündüğümüz otopark girişi biraz kurgusal olmuş sanırım. Çözemezsek arka sokağa geçmemiz gerekecek. Cadde tarafına koyarsak hem cadde yaya trafiği hem de kuzeyden caddeyle olan yaya bağlantısı kesintiye uğrayabilir. Arka sokağa koymamız durumunda ise sakin konut dokusunu katletmekten korkarım. Rüyamda herşey çözülmüştü, uyanınca hatırlarım dedim..
hibrid bir mekan olarak inci sineması
Tam anlamıyla gay olmasa da porno film oynatan sinemaların çoğu (Biseksüel kültürün de sonucu) gay'ler tarafından sık gidilen yerlerdendir. Gittiğiniz yeri önce bir gözlemleyin, gerisi gelir:
...
İNCİ SİNEMASI ( gbm, KY)
Halaskargazi Cad, Pangaltı İnci Pasajında
Musa Dağda Kırk Gün
Harcadığım emek ve çıkan ürün göz önünde bulundurulursa projeden istediğim verimi alamadığım anlaşılacaktır. Anlaşılmıştır. Sorun belki de “doğru” bir proje arayışında olunmasında fakat böyle birşeyin gerçekte varolmamasındadır. Gerçek çözümlenemeyecek derecede karmaşıktır ve bunun bir yazıda, nesnede, binada ya da projede somutlaştırılması beyhude bir çabadır. Ya da gerçek diye birşey yoktur. Sonuçta çalışan bir otopark çözülebilir. İşleyen bir konut bloğu tasarlanabilir. Farklı yapı tipleri arasında gerçekçi ilişkiler kurulabilir. Bunlara bir kavram üzerinden “tat” verilebilir. Genius logi yaratılabilir. Lakin hepsi belirli bir dönem ve kavram üzerinden ortaya çıkan “ilişkiler varsayımı” olmaktan öteye geçemez. Burda bir vaatte bulunuyoruz. “Bence” diyoruz. Kendimizi ortaya koyuyoruz. Ancak “gerçekten” kendimizi koyarsak ortaya, mimarlık ayakta kalabilir mi ? Özümüzde hiçlik varsa gerçekten, buna hangi materyal hangi taşıyıcı strüktür karşı koyabilir ? O zaman herşeyi yıkmak gerekecektir. Bütün insanlık birikimini. Ta ki hiçlik kalıncaya kadar.
Görecelilikler ve inançsızlıklar ruhumuzu yaralar
yukarıdaki link tıklandıktan sonra çıkan arsaya takribi 60 saniye bakılır ve [resimler yüklenirken arazi bir kez daha incelenir] sağ kilik vasıtasıyla play/oynat tıklanır. bu kadar emek sonunda arsada bulunan ağaçlar seyredilebilir. o kadar.
p.s: yukarıdaki link artık çalışmıyor isteyenler aşağıdan zip formatında download edebilirler.
zip download
toparlanmaya çalışan analiz
Pangaltı Üzerinden Alelade[1] Bir Mimarlık Okuması
ya da
Pangaltı’ya Giriş
Pangaltı üzerinden yapacağımız okumayı aşağıdaki başlıklar altında inceleyebiliriz:
- Okumanın Sebebi
- Pangaltı’nın Mikro Ölçekte Analizi
- Tarihsel Analiz
- Jeopolitik Analiz
- Sosyal Analiz
- Alan Analizinin Tasarıma Olan Etkileri
- Hibrid kavramı ve Kullanımı
- Bu Okumayı Destekleyen Diğer Yazılar
Pangaltı’nın Mikro Ölçekte Analizi
Tarihsel Analiz
Pangaltı olarak adlandırılan bölgenin 19.yy başlarından 20.yy başlarına kadar olan kentsel değişimi bitirme ödevi föyünde genel hatlarıyla çizilmiştir. Bunlara ek olarak mikro ölçekte sosyal yaşamdaki değişimler hakkında da fikir verebilecek aşağıdaki kronolojik şemaya bakılabilir:
~1860 Bölge için Pancaldi ismi kullanılmaya başlanıyor
1866 Anarat Higutyun Kilisesi / Özel Pangaltı Ermeni İlköğretim Okulu ve Lisesi
1900-1940 Aurore (Şafak) Tiyatrosu / Pangaltı Tiyatrosu[2]
1930 Pancaldi kır bahçesi[3]
~1940 High Life Cafe / Pangaltı Hamamı / İnci Tiyatrosu
1946-2000 PLYD Tiyatrosu / İnci Sineması (?)
1955-2000 Dormen Tiyatrosu
1970 Tunç Kafeteryası / Tan Sineması
1995 Hamam Yıkılır
2005 Ramada Plaza Otel
Proje açısından, daha önce Beyoğlu’nda ikamet eden vakfın bugünkü arazisini satın almaması durumunda bölgenin değişimi ne yönde olurdu ve bu bağlamda vakfın ve arazinin kent yaşamında oynadığı rol nedir sorusunu bir kenara bırakırsak bu kent parçasının en belirgin karakteristiği olarak kültürel yaşamda oynadığı etkin rolü gösterebiliriz. Levanten karakteri gereğince meşrutiyet zamanlarından başlayan zengin kültürel yaşam milenyuma yaklaştıkça azalarak cumhuriyet döneminde de devam etmiştir. Günümüzde avangard kabul edilebilecek bazı sanat oluşumlarına ev sahipliği yapsa da bu kronolojiyi yüzeysel şekilde bölgenin kültürel ve tarihsel yapısının eriyişi olarak okumak mümkün. Yine levanten karakterinden kaynaklanan zanaatler ve tüketim biçimleriyse farklı şekillerde varlığını sürdürmektedir. Vakfın gayrimenkulleri ve civardaki diğer ticaret yapıları konfeksiyon ve butik ağırlıklı işlevleriyle buna işaret ederler. Ayrıca eğlence ve yemek kültürünün de mezeci dükkanları ve meyhanelerde devam ettiği ileri sürülebilir. Sosyal analizde de değinileceği üzere alanın eski sanat kimliğini belki de daha yoğun biçimde proje arsasına enjekte etmek ve varolan tüketim kalemlerini korumak hedeflerden biridir.
Jeopolitik Analiz
Günümüzde Pangaltı, Şişli şeklinde devam edecekti bu yazı ama sanırım vazgeçtim..
[1] “alelade” kelimesinin kullanılmasının sebebi yazıya sahip olmadığı bir değer atfetmek değil bilakis gerekli metodoloji ve kuramsal altyapıdan yoksun olduğunun düşünülmesindendir
[2] Pangaltı Tiyatrosu’nda 1920’lerde Heveskarlar Yurdu Temaşa Şubesi ile Yeni Heveskarlar Yurdu Temaşa Şubesi ve Yeni Temaşa Heyeti temsiller verirdi.
[3] İnternet üzerinden yaptığım derlemede tarihsel bir hata görülmektedir. Birçok söylenceye rağmen bölgenin isminin Giovanni Batista Pancaldi’nin açtığı kır kahvesinden geldiği kabul edilirse 1860 ve 1930 tarihleri uyuşmamaktadır. Olasılıkla 1930 tarihi hatalıdır ve 1860 öncesine tarihlenmelidir.
internet üzerinden tarihsel analiz
Pangaltının tarih içinde sahip olduğu değerlerin korunması bizi ne kadar alakadar eder ve de ne bağlamda:
1860’lara doğru pangaltı denmeye başlıyor
1866- ermeni lisesi
1930- pancaldi kır bahçesi (?)
1940- high life cafe / pangaltı hamamı
1946-2000- PLYD Tiyatrosu
1970- tunç kafeteryası / tan sineması
1995- hamam yıkılır
2005- ramada plaza otel (içinde pancaldi restoran ve kültür mozaiği?)
Tan Sineması
Birikmiş çizgi romanlar da işe yarardı. Özellikle 1001 Roman ve Ceylan dergileri, Pangaltı'daki Tan Sineması önünde kurulan minik borsada iyi para ederdi.
Size bizzat yaşadığım bir olayı anlatayım...
Sinan Korle hem iyi bir gazeteci hem de nüktedan ve muzip bir arkadaştı. Vatan gazetesinde beraber çalıştık ve o sıra hepimize oyunlar oynardı. Korle sonra Birleşmiş Milletler’de Protokol şefi ve oradan da emekli oldu...
Vatan’da çalışırken, bir akşam gazete baskıya verildikten sonra o akşam nereye gidelim diye düşünüyorduk. Sinan, “Pangaltı’daki ’TAN’ sinemasında güzel bir film var, telefon et yer ayırtalım” dedi. (O yıllarda sinemalarda yer ayrılırdı) Sinemanın gazete ilanındaki numarasını aradım, karşıma “Buyurun ben diş hekimi Kevork” diye biri çıktı. Telefonu kapattım.. Ama bu sefer muzip Sinan telefonu aldı ve aynı numarayı aradı, bu sefer “makinist Agop orada mı?” diye sordu... Doktor gene soğukkanlılık ve nezaketle; “Yanlış aradınız. Ben Dr. Kevork diye” cevap verdi...
Sonra beş altı arkadaş aynı numaraya “Makinist Agop geldi mi?” diye telefon ettik! Dr. Kevork gittikçe sinirleniyordu. En sonunda Sinan tekrar aradı ve “Ben makinist Agop. Beni arayan oldu mu?” diye sorunca Dr. Kevork patladı; “Ulan herif neredesin, herkes, bütün İstanbul seni aroor!”
"VoLVoX" Bursa'da Tayyare Sinemasında konser verdi. Şebnem Ferah o zamanın en iyi grubu sayılan Bursalı "BANDAJ" grubuna vokal yaptı ama sadece konserde. Bursa'da bir takım konserler verdikten sonra ilk İstanbul konserlerini "28 NİSAN 1991" SAAT 14:00'De "PeNTaGRaM"la birlikte Pangaltı İnci Sinemasında verdiler. 1988 yılında Şebnem Ferah tarafından kurulmuş,tamamı kızlardan oluşan Bursa'lı bir hard rock grubu. Grupta Şebnem Ferah'ın yanısıra Duygu Karpuz,Ebru Bank,Gül Ağırca,Buket Doran,ve 1992 yılında gruba dahil olan Özlem Tekin boy gösterdi.











